Hrant Dink Fils : Ne yapacagiz? Qu'allons-nous faire?

Ne yapacağız?
(Hrant'ın Ardından Sayi:565-26 Ocak 2007 )

ARAT DİNK
Beyni yıkanmış birine biri bir çomak atmış, o da gitmiş çomağının peşine, şimdi bu beyinsiz mi bizim işimiz?
Yoksa ona
o çomağı atanlarla,
çomak atanlara
çomak atan o şerefsizlerle mi işimiz?
Şimdi insanlarımız intikam diye haykırıyor.
İntikam diye bağırılan yerlerde erkek olmak zor canlarım.
İntikam diye bağrılan yerlerde erkek olmak ne kadar zorsa, insan kalmak da o kadar zor.

Babamızın yaptığı da bu değil miydi? O, intikam borularının öttüğü arenalarda hem erkekçe hem insanca yaşamayı başarmadı mı, bunun için uğurlamıyor mu şimdi bütün dünya O’nu?
Elbette o küçük başların, büyük başların hesap günü gelecek ama ben onlardan babamla aynı ölümü kıskanırım canlarım.
İş bildikleri pislikleri emirlerindeki çömezlere yaptıranlar; doğru bildiği yola kendi çıkamayan, işte ben diyemeyen korkaklar yol üstünde ölmez canlarım.
Onlar bekçi köpeklerinin koruduğu odalarda, ıslak yataklarında, bin bir acı içinde, kıvrana kıvrana, inleye inleye ölürler. İşte o zaman tanrı onların yardımcısı olsun.
Şimdi bizi başımızdan vurdular, başı boş ortalık yerde bıraktılar öyle mi? Bırakın öyle zannetsinler.
Onlara koşup getirecek çomaklar atılıyorsa, babamız da bize peşinden koşacak sütbeyaz amaçlar bıraktı.
Çiğ et tadı da verse ekmeğimiz, yiyeceğiz; kan kokusu da alsak sudan, içeceğiz; hıçkırıktan düğümlense de boğazımız, midemiz kalka kalka yiyeceğiz, içeceğiz, çalışacağız.
Daha açılacak bir sınır var, barıştırılacak insanlar var, yazılması gereken bir hayat var. Hep birlikte yazacağız O’nun hayatını. Güçlü olacağız, çoğalacağız.
Torunlarına O’nu anlatacağız.
Ya Hode, ya Mesih
Kaderle meşgul olacağız.
Canım babam.
Canım babam.

Pas de quartier sur le Narghilé ! Inscrit le : 13 Jan 2007 Messages : 227

Je ne pouvais pas attendre mieux de son fils.

Aussi serein que son père, malgré sa souffrance et son deuil.

Aussi lucide que lui malgré la violence subit.

Aussi engagé que lui dans le dialogue.

Aussi déterminé pour la suite.

Avec tout mes respects.

Chapeau !

Dayday